dinsdag 25/11

 Vanochtend ellendig wakker geworden. Slaaptekort, darmrommelingen, muizenissen...Dan maar rustig aan en een uurtje later vertrokken. Samen met Elisabeth de theatre-nurse en James de XR-nurse  gaan shoppen. Bij een kleermaker opdracht gegeven om sterke, waterdichte schorten te maken voor operatiekamer en verloskamer. Heel apart, onbeschrijfelijk hoe dergelijke transakties verlopen. Iedereen zijn zegje in kiswahili, uitleg van naald tot draad, discusie over prijs, wanneer, waar, wie. Enfin, tegen morgen zal er 1 proefexemplaar klaar liggen. Ben benieuwd !  Bij de schrijnwerker navraag gedaan om een mayotafel voor operatiekamer te construeren. Zou kunnen maar niet meer deze week. En verder op zoektocht naar gepaste stekkerdoos, verlengkabel en opbergdozen.

Terug naar ward 2.

Meestal is het heel stil en ingetogen op materniteit. Af en toe een baby die huilt maar dan onmiddellijk aan de borst wordt gelegd en prompt zwijgt. Gevoelens worden niet echt getoond. Een pasbevallen moedertje huilt. Haar man is gisteren overleden (Aids) Iedereen voelt mee. Pole! De vroedvrouwen deden ook bij haar een bloedtest en wisten haar te overtuigen het resultaat te kennen. HIV +! De baby wordt behandeld en de mama wordt doorverwezen naar CTC (care treatment counseling department) binnen het ziekenhuis. Nu kan ze behandeld worden. Gelukkig zijn de 'moeder -en kindzorgen' gratis geworden. Anders was behandelen geen optie. Nu is er hoop, kan ze voor haar gezin blijven zorgen. Toen ze het ziekenhuis verliet, verscheen er een lach op haar gezicht. Ondanks haar verdriet en zorgen.