Zaterdag namen we afscheid. Eerst van de patienten: iedereen was ok behalve met het onzekere lot van Imaculata hadden we het moeilijk en dus lieten we centen achter voor haar verdere zorg.

Dokter Zena beloofde dat ze samen met Dokter Kibasa de nodige huidgreffes zal doen over een paar weken. Dit wordt een primeur als het doorgaat! We zullen haar regelmatig mailtjes sturen om haar aan die belofte te herinneren..

.

Dan is er het vertrek: ook weer met de nodige vertraging en een onvoorziene extra reizigster die met haar voluptueuze vormen de halve achterbank inneemt . Uiteindelijk wordt de lange weg naar Dar es Salaam aangevat.

Onderweg het klassieke oponthoud: een lekke band hersteld, een grote zak houtskool gekocht (veel te duur in Dar) en een chicken sandwich cum Safari in Mikumi gegeten, met zicht op olifant en impala.

De schoonheid van het voorbijglijdende landschap wordt wat vertroebeld door de (noodzakelijke) snelheidstemperende ‘humps’ in elk dorp, en de toch wat drieste rijstijl van de Tanzaniaanse chauffeurs die weinig ontzag hebben voor wegmarkeringen...

Het is donker als we na een uur of tien aankomen in de ‘outskirts’ van Dar-es Salaam en dan nog een dik uur file tot aan het hotel.

Een beetje recupereren in Dar op zondag is dan ook geen overbodige luxe. het is een immense stad met een pittoreske vismarkt, een paar leuke stranden aan de indische oceaan en het terrasje aan de ‘slipway’  met ijskoude (alweer) safari...

Nu wachten op de taxi die ons naar de luchthaven brengt. Over een etmaal zijn we weer thuis en zal Mafinga ver weg lijken...

Habari za jioni, Kwa Heri Tanzania