terug in het koude Belgie... moe maar tevreden! Ik heb net mijn foto's gedownload en herbeleef elke dag opnieuw. Ik kan me nog levendig elke situatie en de vele blije gezichtjes voorstellen bij elke foto die ik bekijk. Tja, misschien betekent voor velen een missie met artsen zonder vakantie een flinke hap in je verlofdagen, maar zelfs het verste en duurste en meest fantastische kuur-of vakantieoord kan niet tegenover het gevoel gaan staan die je overhoudt na een geslaagde missie voor azv! Ik zie er nu al naar uit om volgend jaar opnieuw te vertrekken...

Enkelen vragen me om nog wat op deze blog te vertellen over het werk daar ter plaatse. Misschien nog een allerlaatse ietsje  over het veldwerk die er gedaan wordt. Zaterdag jongstleden gingen we met broeder Emile mee naar het huisje die de broeders kochten op ongeveer 4 uren rijden van Buja. Het is de bedoeling dat hij dat inricht als een soort consultatieplaats voor diegenen die niet tot in het grote ziekenhuis geraken.Er zullen ook enkele bedden zijn voor de mensen die dringend verzorging nodig hebben. Het is niet de bedoeling dat het een ziekenhuis wordt, de ernstige zieken moeten naar Buja gebracht worden. De vraag is momenteel nog hoe ...?  Jullie moeten weten dat er in heel Burundi slechts één psychiatrisch ziekenhuis is ( jaja, wij werken daar:-) )en dat het dus voor héél wat mensen een serieuze opdracht is om daar te geraken. Stel je eens voor dat je met je psychotische broer of met je manische zus een tocht moet ondernemen van om en bij de 4 uur om aan de juiste medicamenten te kunnen geraken om te genezen. Het is hier in Belgie moeilijk om je daar een beeld bij te vormen, in Burundi is het dagelijkse werkelijkheid! Medicatie voor psychisch zieken is in geen enkele apotheek te krijgen in Burundi, enkel in de apotheek van het CNPK. Elke bestelling van om het even welke organisatie of ... moet dus via hen gebeuren. Hier bijna niet voor te stellen, maar ginder loopt dat goed. Alles kan beter natuurlijk, maar er wordt aan gewerkt! Elke distributieplaats die erbij komt wordt vanzelfsprekend met open armen ontvangen!

Broeder Emile zal dus zijn plaatselijke dispensarium inrichten en opstarten tegen de tweede helft van dit jaar. Ik hoorde hem vol enthousiasme vertellen over zijn grootse plannen en hielp hem om de eerste boompjes te planten om het geheel wat op te vrolijken. Leuk hé: ook dit is het werk van een azv'er ter plaatse! ( in onze vrije tijd natuurlijk...) Bij deze wens ik hem héél veel succes toe en hoop ik dat hij aan de juiste mensen en middelen geraakt om in zijn opdracht te slagen. Wellicht horen jullie volgend jaar meer over dit project.

Althans, dat hoop ik toch!

vele groetjes en dank aan allen voor de vele steun! Het deed me deugd!

Veronique

PS. Ik heb me voorgenomen om een cursus Swahili te volgen dit jaar, iemand tips waar en hoe ik dit kan volgen? Mijn buurmeisje hier in Ronse is afkomstig van Rwanda, en wil me wel onderwijzen, doch het lijkt me verstandiger om georganiseerde lessen te volgen. Alle tips welkom!