Om 8u met de C130 van het Belgisch leger van Lubum(bashi) naar Goma  gevlogen. De minister stapten er onmiddellijk over in de helikopter van de MONUC (vredesmacht) om naar Masisi te vliegen. Een enclave waar veel rebellen zitten en er nog hevig gevochten wordt. Het is levensgevaarlijk om over de weg te reizen.

De rest van de aanhang (wij) hebben een militair kamp bezocht. Het leek meer op een vluchtelingenkamp. Mannen, vrouwen en kinderen wonen er in blauwe vluchtelingen tenten van UNHCR (hoog commissariaat voor de vluchtelingen). De mannen die er wonen zijn van het Congolees leger en moeten de orde bewaren. De realiteit is dat er zo veel verschillende fracties en legers zijn. De bevolking weet niet van wie ze het meest bang moeten zijn.

In de namiddag mocht ik een intieme persconferentie bijwonen: de ministers en enkel de perslui. Het ging er zeer gemoedelijk aan toe. Je ziet wel dat De Gucht meer ervaring heeft als de jonge Michel. Interessant om eens mee te maken…

‘s avonds de obligate receptie. Niet mijn ding, maar ik kom wel pier, jan en polleke tegen. En daarom ben ik onder andere hier: contacten leggen!