Toen ik Miche vroeg om te bloggen kreeg ik deze confronterende mail, we staan er zo weinig bij stil dat we het zo veel makkelijker hebben dan veel van onze collega's in Afrika.

"Hallo Bieke.....

Hoe gaat het met u? Ik hoop dat de kindjes het goed doen en groeien zoals"kool"?

10 dagen rwanda, volop werk. De laatste dagen veel en lange operaties. Tot het donker is ( het is hier wel al donker om 19u, hé ). Gisterenmiddag groot buikabces en een volledig open ‘litteken’ bij Julie. Zij is een jonge vrouw bevallen van een eerste kind door middel van een keizersnede. Na enkele dagen viel de wonde open wegens een infectie. De verzorging gebeurt met water en grote dossissen antibiotica. Na enkele weken sluit de wonde zich beetje bij beetje als alles meezit. Bij Julie was dat niet het geval. Hoge koorts, pijn, ... en een niet zo een aangename geur. De etter gutste uit een abces dat we vonden tussen de darmen en baarmoeder. Alles plakt aan elkaar. Spoelen, draineren en nog eens spoelen.

C'est dans 2 semaines que nous nous envolerons,Maria et moi,vers le Burundi direction Muyinga.Bart nous rejoindra 4 jours plus tard pour venir faire une mission gestion hospitalière.Pour Maria et moi ce sera une grande première:en effet habituées aux missions chirurgicales c'est la première fois que nous ferons une mission nursing.

L'hôpital de Muyinga est situé au nord du Burundi,plusieurs missions chirurgicales y ont déjà été organisées mais cela s'est avéré difficile.Nous allons donc essayer de mettre un peu d'ordre dans l'hôpital et essayer de motiver le personnel local.

J'espère de tout coeur que nous y arriverons afin que les prochaines missions chirurgicales soient un franc succès.

A bientôt 

Onze eerste week missie zit er weer eens op.

Als post-op verpleegkundige werk ik vooral op zaal.

Lieven, Jef en Sixte (onze rwandese anesthesist) nemen het werk in de operatiezaal voor hun rekening: behandelen van fracturen, osteomyellitis, plaatsen externe fixator ...

Ik heb een week kunnen meewerken en observeren: wondzorg, medikatiebeleid, toeren met dokter. Kleine aanpassingen zijn al ingevoerd. Hoofdverpleegkundige, chef nursing en directeur van het ziekenhuis worden op de hoogte gebracht van mijn observaties . De steun en meewerking van iedereen is zeer welkom.

Hallo hier ben ik weer,

We blijven de moed er in houden... . Voorlopig is het gelukt om in elke verloskamer handzeep, ontsmetting en naaldcontainers te hebben. Indien er iets op raakt, moet men toch lang wachten vooraleer dit wordt aangevuld, het beetje reserve/stock dat hier aanwezig is staat achter slot en grendel.

Alles verloopt hier volgens een routine, waar ik stilaan toch wat inzicht in begin te krijgen.  Iedereen op de materniteit lijkt uiteindelijk toch een toegewezen taak te hebben, ondanks het feit dat ik eerst de indruk had dat ze maar wat door elkaar liepen.

Gisteren nog eens met team, de hoofdverpleegkundige en Dr. Lee gepraat over het feit dat er geen faciliteit is om pasgeborenen te reanimeren.  Momenteel rent men met een te reanimeren baby naar de operatiezaal, waar ondertussen ingrepen aan de gang zijn.  Ondertussen moet dan het weinige materiaal dat ze hebben ook nog her en der bij elkaar gesprokkeld worden.  Een spijtig tijdverlies op een moment dat elke minuut telt.

Een tijd geleden vergeleek ik in een blogbericht een AZ-missie met het weer in Rwanda:het zonlicht met prachtige kleuren, mooie stapelwolken, donder en bliksem en af en toe een hevige regenbui, maar nadien komt de zon terug tevoorschijn. In onze orthopedische Mibilizimissie is het niet anders. En savoir plus

Hier nog een klein berichtje uit het mooie Rwanda,

De mensen in het ziekenhuis beginnen echt wel los te komen en staan volledig er volledig voor open om nieuwe dingen te proberen.  Het team is hier super op elkaar ingesteld en de commucatie onderling verloopt heel goed.  Ze genieten ervan om samen te discussieren over hun manier van werken, wat ze er zelf van vinden en of ze ideeën hebben om hun werken te verbeteren.  Ook al hebben ze een flink duwtje nodig, eens ze vertrokken zijn, werken ze af waar ze aan startten.

De sectio's zijn hier schering en inslag, het lijkt er echt een sectiofabriekje.  De artsen durven een langere arbeid of uitdrijving niet afwachten, ondanks dat de ongeboren baby het op dat moment goed doet.

goeiemorgen,

we zijn na enkele dagen op kruissnelheid gekomen: zaaltoer, operaties, raadplegingen. Nogmaals blijkt dat ze hier met de weinige middelen ongelooflijk inventief zijn. Ook goed georganiseerd, al leek het voor ons de eerste dagen één grote chaos. 

tot later 

Hallo daar in het verre België,

We zijn hier al enkele dagen op de materniteit van Kagayi en hebben al grote ogen mogen trekken.  we zijn hier heel hartelijk ontvangen en iedereen is even vriendelijk.