Vrijdag avond in Kinshasa aangekomen. Even wennen aan de hectiek op het vliegveld, geduld op de proef gesteld; goede oefening. Buitengekomen gelijk tot mijn enkels in het water waarop onze chauffeur opgewekt opmerkte dat ‘le saison seche’ begonnen was.

Het weerzien met de mensen van Kalembe Lembe was allerhartelijkst en Dr. Nzuzi enthousiast als gewoonlijk. De colis waren ter plaatse en op een paar dingen na hebben we alles wat nodig is om ons werk te doen. Gisteren begonnen met de operaties en vervolgopleiding. Op de mij toegewezen klompen voelde ik me aanvankelijk een beginnend kunstschaatser maar Mariane heeft ze aangepast tegen arbeidsongevallen (zie foto). Inmiddels 6 oren geopereerd; zonder problemen gegaan hoewel enige aanpassing nodig was.

Isabelle van het Belgisch Rode Kruis is bezorgd en komt regelmatig even informeren of we nog wat nodig hebben. ’s Middags is de lunch voorzien met bananen, arachieds en sucrés. Voor onze verplaatsing zijn we aangewezen op Jean die van goede wil is maar net weer anders dan Matthieu of André. Met wisselen is een van onze $ 100,- biljetten geweigerd vanwege een minischeurtje van 2 mm, en dat terwijl de Congolese biljetten soms te verfrommeld en te vies zijn om met een tang aan te pakken.

De Procure ondergaat een grondige renovatie, wellicht dat daarom onze emmers voor onder de lekkende airco die buiten onze kamer staan de volgende dag verdwenen zijn. Overigens is bij de laatste onweersbui de televisie geïmplodeerd. Meestal zijn we ’s avonds toch te laat thuis of te moe om te kijken dus zo erg is dat niet. Verder kijken we uit naar de komende dagen.

Groetjes,

Jef Mulder