Hallo, ici Djuma
Oct 212010
Hallo, ici Djuma
Hallo,
Hier zijn we nog een keertje om te bloggen. We hebben een druk maar prachtig en verrassend weekend achter de rug.
Zaterdagmorgen gaven we les. Joost sprak over “prevoir pour prevenier”. Katelijne vertelde iets rond algemene hygiëne, hygiëne in de operatiezaal, preoperatieve zorgen en de nazorg bij vesico-vaginale fistels. Geert gaf les over de anatomie en de oorzaken van de vaginale fistel. Nadien hadden we een tussentijdse evaluatie die vlot verliep.
Zondag zijn we naar een echte Afrikaanse mis geweest met veel muziek en dans. Nadien gingen we op bezoek bij de weeskinderen, wat een grote indruk maakte op ons allemaal. 135 kinderen worden daar opgevangen, ongelooflijk. Vervolgens hebben we lekker gegeten bij de paters. In de namiddag gingen we met een pirogue over de Kwilu varen. Het was heel mooi. Jammer van het weer, het was onweerachtig en we werden ook een beetje nat. Maar het deed deugd bij temperaturen rond de 35°C. Mama Alice bleek erg bezorgd toen we thuis kwamen, daar we in het donker terug keerden over de rivier, met de kans om opgegeten te worden door krokodillen en nijlpaarden. J Misschien toch niet helemaal onterecht. Je mag de stroming op de Kwilu niet onderschatten.
De geopereerde patiënten van vorige week doen het goed zodat we gerust aan de nieuwe operatieweek konden beginnen. We hebben alweer twee vrouwen geopereerd met een fistel. De verloskundige zorg in deze streek is zo zwak ontwikkeld dat we voortdurend geconfronteerd worden met de gevolgen van slecht begeleide bevallingen, hetzij de weeskinderen, hetzij de fistels.
Vandaag beginnen we met lessen, daarna doen we de zaalronde, consultaties, operaties en de verpleegkundige zorgen.
Ons internationaal gezelschap binnen de equipe slaagt er nog steeds in om de lieve vrede te bewaren. J We stuiten hier in Djuma vaak op, voor ons, onbegrijpelijke situaties maar zorgen ervoor dat we alles relativeren en direct met elkaar bespreken. Zo blijft er niemand met een vervelend gevoel zitten.
Hartelijke groeten thuis, we beginnen jullie allemaal al een heel klein beetje te missen,
Geert, Joost, Marcel en Katelijne
Hier zijn we nog een keertje om te bloggen. We hebben een druk maar prachtig en verrassend weekend achter de rug.
Zaterdagmorgen gaven we les. Joost sprak over “prevoir pour prevenier”. Katelijne vertelde iets rond algemene hygiëne, hygiëne in de operatiezaal, preoperatieve zorgen en de nazorg bij vesico-vaginale fistels. Geert gaf les over de anatomie en de oorzaken van de vaginale fistel. Nadien hadden we een tussentijdse evaluatie die vlot verliep.
Zondag zijn we naar een echte Afrikaanse mis geweest met veel muziek en dans. Nadien gingen we op bezoek bij de weeskinderen, wat een grote indruk maakte op ons allemaal. 135 kinderen worden daar opgevangen, ongelooflijk. Vervolgens hebben we lekker gegeten bij de paters. In de namiddag gingen we met een pirogue over de Kwilu varen. Het was heel mooi. Jammer van het weer, het was onweerachtig en we werden ook een beetje nat. Maar het deed deugd bij temperaturen rond de 35°C. Mama Alice bleek erg bezorgd toen we thuis kwamen, daar we in het donker terug keerden over de rivier, met de kans om opgegeten te worden door krokodillen en nijlpaarden. J Misschien toch niet helemaal onterecht. Je mag de stroming op de Kwilu niet onderschatten.
De geopereerde patiënten van vorige week doen het goed zodat we gerust aan de nieuwe operatieweek konden beginnen. We hebben alweer twee vrouwen geopereerd met een fistel. De verloskundige zorg in deze streek is zo zwak ontwikkeld dat we voortdurend geconfronteerd worden met de gevolgen van slecht begeleide bevallingen, hetzij de weeskinderen, hetzij de fistels.
Vandaag beginnen we met lessen, daarna doen we de zaalronde, consultaties, operaties en de verpleegkundige zorgen.
Ons internationaal gezelschap binnen de equipe slaagt er nog steeds in om de lieve vrede te bewaren. J We stuiten hier in Djuma vaak op, voor ons, onbegrijpelijke situaties maar zorgen ervoor dat we alles relativeren en direct met elkaar bespreken. Zo blijft er niemand met een vervelend gevoel zitten.
Hartelijke groeten thuis, we beginnen jullie allemaal al een heel klein beetje te missen,
Geert, Joost, Marcel en Katelijne
1 réaction(s):
Ajoutez un commentaire