Djambo, Habari za asubuhi! De eerste week Peramiho zit erop. Na een lange trip langs het mooie Tanzaniaanse landschap, waar we al enkele prachtige dieren zoals giraffen, impala's, bavianan, buffels en reebokken zagen, kwamen we zondag in ons prima guesthouse aan, waar we verwelkomd werden door Monique en Leon. Het ziekenhuis in Peramiho is een groot, goed georganiseerde instelling. Patiënten worden er professioneel geconsulteerd, behandeld en opgevolgd in een goed samenwerkend en op elkaar afgestemd team.

Naar Afrikaanse normen is de werking van het ziekenhuis zeer goed. Dit maakte het ons tijdens de voorbije week niet gemakkelijk om de lokale partner in enkele toch wel te verfijnen of niet gekende technieken te begeleiden. Pas na de dagelijkse briefing 's morgens weten Tom, als orthopedist en Katleen, als anesthesist wat er die dag op het operatie programma staat. Bij consultaties worden de dokters niet betrokken, wat het opereren van een patiënt niet eenvoudig maakt. Zo komt Tom als orthopedist in casussen terecht waar liesbreuken, laparotomies, navelbreuken, parotisgezwellen en prostaatoperaties geopereerd moeten worden. De vraag, van de lokale partner, naar opleiding in het plaatsen van externe fixators, ging de eerste week aan haar doel voorbij.

Maandag staat de eerste patiënt op het programma. Tom kon woensdagmorgen, na een korte inleiding over AZV, een presentatie geven voor de dokters over klompvoeten en andere veel voorkomende orthopedische afwijkingen van de ledematen. Een tweede presentatie + praktische les is gepland voor volgende week. Katleen heeft haar handen vol aan het begeleiden van de anesthesisten tijdens de ingrepen, soms op drie verschillende locaties. De 3 dokters anesthesisten zijn zeer goed op de hoogte van het onder narcose brengen van de patiënten, maar het gebruik van de nieuwe ventilator (anesthesietoestel ) en monitor vraagt nog de nodige begeleiding. Er was ook een vraag naar toevoeging van opiaten aan de ruggeprik zodat de patiënten langer pijnvrij zijn. De verpleegkundigen op intensieve zorgen zijn geïnteresseerd in een opfrissing van de reanimatietechnieken. Op de intensieve zorgen afdeling lagen er de voorbije week slechts 2 patiënt voor een verblijf van 24uren.

Walter, de kinesist, heeft zijn draai gevonden bij het revalideren van patiënten en kan met nuttige en praktische tips de lokale kine het inzicht in een intensievere behandeling meegeven met de nadruk op oefentherapie. Walter heeft vooral aandacht voor het behandelen van meerdere patiënten tegelijk zodat er intensiever kan gerevalideerd worden. Het voorstel om een oefenkooi te maken om deze doelstelling te verwezenlijken werd met enthousiasme onthaald. Een deel van zijn tijd gaat dan ook naar het realiseren van deze kooi, het zoeken naar geschikt ijzer in de stad, het uittekenen van de kooi zodat plaatselijke ambachtslui het kunnen lassen en het naaiatelier aan het werk zetten om de bijpassende draagdoeken te maken.

Katelijne als verpleegkundige werkt eerder samen met de artsen en slechts 1 verpleegkundige op de grote zaal waar alle zware wondzorgen, gipswissels en kleine en middelgrote ingrepen, dagelijks op het programma staan. Een hectische job waar regelmatig bijgestuurd en vooral het waarom uitgelegd wordt. Geen makkelijke klus tijdens het helse tempo. Het is niet eenvoudig als verpleegkundige om in Afrika dokters begrippen van een betere steriliteit en hygiëne bij te brengen. Tijdens de eerste week gebeurde er vooral bedsite teaching.

Op de chirurgische afdeling zelf werken 19 verpleegkundigen en is er geen continuïteit in het begeleiden van dezelfde verpleegkundige. Katelijne werkte elke dag met een andere verpleegkundige samen om de wondzorg te doen. Maandag en dinsdag wordt er een korte presentatie voorzien waarin hygiëne, steriliteit en observaties na een gipsverband aan bod komen. Hopelijk kunnen de meeste verpleegkundigen bereikt worden en is er interesse om met de extra tips een kleine bijsturing mogelijk te maken want ook de verpleegkundigen zijn goed opgeleid. Er blijft wel in alles die natuurlijke nonchalance, eigen aan hun cultuur waar moeilijk iets aan te veranderen valt. Als de mensen al het waarom en het nut inzien van een betere hygiëne, steriliteit en een correctere (chirurgische) behandeling zijn we al een eind op weg.

In Peramiho is het personeel al een heel stuk in de goede richting aan het werken, wat het moeilijk maakt om diplomatisch verbeteringen in hun werkwijzen aan te brengen. Tijdens het weekend gingen we even relaxen aan het Malawimeer. Tom verdiepte zich verder in de literatuur rond uitwendige fixateurs, maandag geeft hij een praktische les met didactisch materiaal, meegebracht uit België. Tanzania is een prachtig en rustig land met vriendelijke mensen. Morgen begint een nieuwe werkweek met nog veel op het programma. Warme groetjes, Tom, Katleen, Walter en Katelijne