Anisogoma! A be di? Goedemorgen! Hoe gaat het?
 
Onze eerste week zit erop. Zondagavond werden we gastvrij ontvangen door Laso in het gezelschap van Pico en Paco, een koppel mooie honden en vooral vrienden van “blanke” mensen naar we hier vernemen: “ils sont un peu racistes”...
 
We logeren op een idyllische plaats bij Medicus Mundi. We hebben het nodige comfort, naar Afrikaanse normen wel te verstaan. Alles is hier zeer stoffig en droog, het regenseizoen is nochtans net achter de rug. Onze “salle à manger” is onder een pailotte buiten met de smekende blik van de honden, de vliegen en andere gevleugelde insecten als gezelschap.
 
We deden al meer dan 70 consultaties. De eerste dagen was er een goede preselectie van de patiënten maar de laatste dagen zagen we eerder vrouwen op het spreekuur die graag eens door blanke doktershanden onderzocht werden. De problemen bij de vrouwen variëren. Vaak zijn er buikklachten wat kan wijzen op een myoom, fibroom, cysten of andere aandoeningen van baarmoeder of eierstokken. Ook veel prolapsen, zelfs bij heel jonge vrouwen en natuurlijk de fistels. De consultaties verlopen vaak moeizaam ten gevolge van de taalbarrière maar ook omdat de vrouwen een zekere gène hebben om over hun intieme, vrouwelijke problemen te vertellen. Een bescheiden glimlach, neergeslagen ogen, een opgetrokken wenkbrauw en de gebruikelijke “e”, bijna onverstaanbaar stil uitgesproken. Varama, onze chef infirmier en instrumentist van het operatiekwartier zorgt er op een gemoedelijke manier voor dat Guido de nodige informatie krijgt om de vrouwen verder te onderzoeken of een behandeling te starten.
 
Onder grote belangstelling van de operatieverpleegkundigen  werden reeds 13 vrouwen chirurgisch behandeld. Dr. Karembery assisteerde slechts enkele malen. De arts kan weinig aanwezig zijn wegens te druk met andere consultaties.
De operaties verlopen vlot en er is voldoende assistentie. Jef : de kompressen worden zeer punctueel geteld na elke abdominale ingreep! Leuk een positieve feedback te kunnen geven na een vorige missie. De medicatie voor anesthesie is overzichtelijk gesorteerd en Katelijne kon samen met Sophie al twee kasten reorganiseren. Alle materiaal van AZV was reeds geopend na zes lange maanden wachten op deze missie maar we konden “bijna” alles terugvinden en het materiaal in een aparte ruimte stockeren in rekken : zeer overzichtelijk. Hilde: alle sleutels zijn tijdens de missie in het bezit van mama Katy! :)
De instrumenten op het OK zijn talrijk maar niet altijd even “up to date”. Enkele scharen die beter snijden en kochers die steviger klemmen zouden van pas komen. Met onze hechtdraad moeten we zeer economisch omspringen. Dit stemt even tot nadenken want bij ons is alles zo vanzelfsprekend en wordt er vaak kwistig met materiaal omgesprongen.
 
Katelijne assisteert bij de operaties indien nodig en zorgt voor de begeleiding van de wondzorg en de observaties postoperatief. Hygiëne, orde, steriliteit kunnen zoals op vele missies nog grondig bijgestuurd worden maar het waarom wordt begrepen en is gekend. Tussen theorie en praktijk vinden we hier vaak nog een groot verschil.
 
De postoperatieve patiënten worden mits enige aanwijzingen goed opgevolgd en herstellen vlot. Hulp en herhaling zijn nodig om het innemen van de medicatie correct te laten verlopen. Het gebrek aan financiële middelen om de nodige baxters te kopen na een ingreep is soms confronterend. Vrouwen moeten dan mondjesmaat beginnen drinken in plaats van intraveneus verder vocht toegediend te krijgen.
 
Monique werkte ondertussen op de maternité, waar het kalm is, nog maar 2 keizersneden en 2 bevallingen en veel consultaties! De sage femmes en maitisiens ( de mannen) doen hier veel taken die bij ons de gynaecoloog doet, maar hun materiaal  is ondermaats! Hilde, uw babykussen wordt nog gebruikt!
 
Na een vruchtbare werkweek in een goede sfeer met de equipe van Houndé genieten we nu van een weekendje Bobo en Banfora.
Groetjes thuis en tot blogs indien mogelijk,
Guido, Monique en Katelijne