Voor mij was het mijn tweede missie in Kabgayi. Wat me telkens opvalt in Afrika, is de grote interesse van de medische staff voor bijscholingen.
Acute pijnbestrijding en pijnfysiologie, zuurstoftherapie, opvang van neurotrauma's zijn de bijscholingen die ik heb gegeven aan de medische staff en nog eens apart aan de spoedgevallendienst.

Een correcte pijnbestrijding blijft een universeel probleem. Het is iets dat nog altijd stiefmoederlijk behandeld wordt door de medische staff. Het wordt bezien als een luxe om geen pijn te hebben. Maar een slechte pijnbestrijding heeft ook een negatieve impact op de genezing van de patient. Stap per stap wordt de noodzaak van een adequate pijntherapie ingezien.

Pour moi, c'était ma seconde mission à Kabgayi. Ce qui me frappe chaque fois en Afrique, c'est le grand intérêt du personnel médical pour le perfectionnement professionnel..
Le traitement des douleurs aigües et la physiologie de la douleur, le traitement thérapeutique à l'oxygène, l'accueil des personnes victimes d'un traumatisme neurologique sont des matières que j'ai enseignées au personnel médicales mais aussi et en particulier au personnel du service des urgences.

Dit was mijn zevende missie en mijn derde in Kabgayi. De eerste alhier was in 2003, samen met Sarah. Dit was nu een missie met als doel: opleiding te geven in wondzorg en specifiek gericht op brandwonden. Ik evalueer ook de aangeleerde technieken door de jaren heen, en bekijk wat de noden zijn in de toekomst.

De eerste indrukken van Francine na haar eerste missie...

Eigenlijk had ik geen verwachtingen. Het beste is te vetrekken met een open geest en ontdekken ter plaatse hoe de dingen eraan toe gaan. In het begin is observeren en de mensen van de dienst leren kennen het belangrijkste aspect: je moet je ogen de tijd geven om het reilen en zeilen van de dienst te analyseren. Je kan moeilijk ergens toekomen en beginnen suggesties te maken. Wij zouden het ook niet leuk vinden indien dit bij ons zou gebeuren.

Dinsdag 27 april zijn we vertrokken van op Zaventem naar Kigali. Ondanks de aswolk van Ijsland is onze vlucht toch vertrokken naar het land van de meer dan 1000 heuvels bezaaid met een opulente vegetatie en duizenden bananenplantages.

Na een rustige vlucht en de douane formaliteiten, vertrekken we naar Kabgayi met het ontvangstcomité. De Rwandezen spreken Kabgayi uit als volgt: Kabwai. De heuvel was van een man met die naam. En zo is die uitspraak gebleven in de volksmond.
Kabgayi bestaat hoofdzakelijk uit het ziekenhuis, het bisdom en verschillende scholencomplexen.