November 2011. Ik duw de deur van de auti-klas van Akamuri open en herken de meeste gezichten van de verstandelijk gehandicapte kinderen van de zending van vorig jaar. Van sommigen ken ik de naam nog, Poetin zit braaf op de bank en dat verwondert me want vorig jaar was hij onhandelbaar.

Eerste week achter de rug en gisteren - zaterdag - was er nog de ouderdag van het centrum waar wij de sprekers waren. Artsen zonder Vakantie heeft Akamuri voor zijn twintigjarig bestaan een "beamer" cadeau gedaan en we hebben daar al dankbaar gebruik van gemaakt. De voorbije week maakten we enkele beelden van de auti-klas van Aloys en die konden we dan onmiddellijk tonen aan de ouders.