10 oktober 2011, maandag

Dr Nathalie geeft een powerpoint presentatie tijdens de grote  algemene stafbijeenkomst die iedere maandagochtend plaatsvindt in het hoofdgebouw. De presentatie handelt over het bestrijden van post-menopauzale klachten d.m.v. hormonale therapie.

Wij hebben 3 ingrepen op het programma staan, 2 x een hydrolalphinx en 1 x een myomectomie. De patiëntes hebben alle 3 problemen met zwanger worden en een grote kinderwens.

7 oktober 2011, vrijdag

4 oktober 2011, dinsdag

Onze eerste ingreep, een myomectomie bij een dame die nog een kinderwens heeft. Onze eerste ervaring, deze missie,  met de manier van werken hier in Kabgayi op de grote OK. Het kost veel moeite om de operatie op te starten. Veel zaken ontbreken, en het kost zeer veel tijd en energie om alles compleet te krijgen en steriel te houden. Patiënten krijgen een ruggenprik (rachi anesthesie), zijn niet geintubeerd.

De ingreep wordt wat bemoeilijkt door de stekker van de elektrische bistouri die haperde, zodat deze steeds uitvalt. Ondertussen alles en iedereen in de gaten houden om de steriliteit te bewaken. Opereren in Afrika is een aparte ervaring en niet zo evident…

1 oktober 2011, zaterdag

Vertrek vanaf Brussel, aankomst in Kigali de avond van 1 oktober 2011. Het is donker in Afrika. Onderweg over de heuvels van dit voor mij onbekende land. Nathalie was hier al eerder en geniet van de herkenning. Rond 21.00 uur in het huis van AZV aangekomen met hartelijke begroeting van Jean-Marie, onze “huisman” en verzorger..

2 oktober 2011, zondag

Hopelijk stellen jullie het daar allemaal goed. Onze missie zit er bijna op.
Het eerste deel is waarschijnlijk al voldoende belicht en aan de reacties te
horen, zijn de media positief geweest voor AZV.

Akagera, Rwanda, ochtend. Onze zoon, die bij ons ligt, maakt ons wakker, er morrelt iemand aan de deur, meermaals. Hij doet open, en ik wik mijn woorden…er staat een aap voor de deur. Het beest is verbluffend assertief en kijkt ons onverstoorbaar aan met een blik van ”Koek nu! Of ik schijt mijn naam op je gezicht en ik heet niet Jo of Jos !”. De dochters sms’en vanuit de kamer naast ons. Er staat een aap op de gang! Ja! Ja! Een aap op de gang! Dat is gelogen want het zijn er vier. Bavianen die slechts opkrassen in ruil voor koeken.

We bezoeken vandaag een verpleegstersschool. Als “Kennis Geneest”, moet die kennis natuurlijk helder doorgegeven worden.

Het Kibagabaga-hospitaal van Kigali is een gelijkvloers atriumgebouw dat niet oogt als een kliniek.

Artsen Zonder Vakantie werkt ook hier samen met de lokale dokters en wij mogen alles zien. Dokter Samuel Van Steirteghem (Brussel) en Dokter Cyrille (Kigali) leiden ons rond.

Wij zijn met ons complete huishouden een paar dagen mee op tocht om de aandacht te vestigen op het werk van 600 Belgische vrijwilligers van Artsen Zonder Vakantie.

Wij wegen niet op het budget omdat we verblijven waar de AZV-artsen verblijven, omdat Brussels Airlines voordeeltarieven regelt voor Artsen Zonder Vakantie en omdat we onze kosten in Rwanda echt wel zelf aankunnen.

Ik droomde dat ik sliep en werd wakker in Kigali, Rwanda. Anneke ligt naast me en we horen onze kinderen op de gang van een bescheiden slaapding. We horen ook een paar teams van Artsen Zonder Vakantie, die doorreizen naar Congo om zich daar midscheeps op bevallingsproblemen te storten.

Wie ben ik ? Niemand. Of erger nog : een entertainer. De laatste tijd benefiet ik soms voor Artsen Zonder Vakantie, als respectvolle bewonderaar, ”peterschap” klinkt zo ouderwets en meta.

AZV is een Belgische NGO die Afrika jaarlijks 42.000 vrijwilligersuren bezorgt van gespecialiseerde medische topkrachten. Belgen die, netjes bij voorbaat gepland, 2 of 3 weken van hun vakantie gratis gaan samenwerken met hun Afrikaanse collega’s.