Zoals beloofd een bericht van Annet over het werk op de verloskundige afdeling van Mafinga:

Beste familie en vrienden, zoals er te lezen is in de vorige berichten van deze “missie” is er op de OK en daaromheen genoeg werk te doen elke dag, maar ook op de verloskamers hoef ik me niet te vervelen.

Beste vrienden,

Hier ben ik dan terug met wat nieuws uit Mafinga. Alles loopt zeer vlot hier. Het voorbije weekend hebben we onze batterijen opgeladen door een leuke uitstap te doen. Tanzania is echt een prachtig land.

Maandagmorgen waren we dan terug paraat om met onze tweede week te starten.

Beste vrienden,

Hier werken is telkens toch weer confronterend. Je wordt geconfronteerd met het feit dat mensen lange tijd rondlopen met hun pathologie omdat ze de middelen niet hebben om medische zorg op te zoeken of omdat de mogelijkheden niet voorhanden zijn.

Zo hebben we de dame die werd gezien op de consultatie omdat ze dacht dat ze hoogzwanger was. Ze had echt een buik van een voldagen zangerschap, maar het wa het duidelijk niet. Het leek een grote massa in de buik. Omdat er weinig diagnostische middelen zijn werd er besloten om de buik open te maken. Spijtig genoeg leek het een gemetastaseerde tumor te zijn die inoperabel was. Frustrerend.

Beste vrienden,

 

Al een week achter de rug in Mafinga. Tijd dus voor een berichtje op de blog. Ik hoop dat het me deze keer lukt want de vorige pogingen liepen verkeerd af. Eerst het bericht niet kunnen doorsturen en een volgende keer “no power”, geen electriciteit.

Het is weer zover. De voorbereidingen zijn achter de rug. Koffers zijn volgepropt, met de weegschaal ernaast om toch zoveel mogelijk materiaal mee te nemen en niet over het toegelaten gewicht te gaan.

Per mail en per SMS waren we de laatste weken in contact met de mensen ter plaatse. Zo weten we dat onze komst ook ter plaatse is voorbereid. Juist nog een SMS gekregen van verpleegkundige die de anesthesie ter plaatse verzorgd:".. We waiting you all in Mafinga... You're warmly wellcome." We worden dus duidelijk verwacht.

Morgenvroeg om 6u00 stijgen we op. Voor Martin en mij is het al de vijfde keer dat we naar Mafinga gaan dus enigszins vertrouwd. Maar het blijft toch nog altijd een beetje een avontuur.

Hier dan nog eens een berichtje vanuit Mafinga. Op het ogenblik is het hier vrij goed weer maar de voorbije dagen hebben we regelmatig veel regen gehad, echte stortbuien. De temperatuur is hier zoals tijdens een Belgische zomer, dus geen tropische temperaturen. We dragen dan ook meestal een trui, zeker s avonds. In het ziekenhuis gaat het zijn gewone gangetje. Tijdens de dag operaties. In de vooravond mensen zien op consultatie of op de verpleegafdelingen ter voorbereiding van de ingreep van de volgende dag.

Hier dan eindelijk een bericht van ons. Maar de internetverbinding van het ziekenhuis is stuk en we waren nog niet in het internetcafe geraakt. Hopelijk lukt het mij nu want het heeft 20 minuten geduurd om in te loggen.

We zijn dus goed aangekomen in Mafinga, weliswaar met enige vertraging. Maar uiteindelijk zijn we we goed gestart in het District Hospital van Mufindi in Mafinga. Een ziekenhuis dat instaat voor een regio waarvan het meest afgelegen dorp 70 km verwijderd ligt. Voor Martin en mij was het een blij weerzien met de mensen waarvan we sommigen reeds kennen sinds 2005. Voor Jef en Eef, denk ik, een aangename kennismaking. De mensen zijn hier enorm vriendelijk en bereid om te helpen waar kan.

Onze voorbereidingen lopen stillaan naar hun einde. Veel medisch materiaal verzameld ( met dank aan al diegene die ons hierbij geholpen hebben). Nu trachten zoveel mogelijk in onze bagage te krijgen en toch niet het toegelaten gewicht ( 46kg) te overschrijden.

En morgen start dan ons "avontuur". Hopelijk kunnen we net als de vorige keren in Mafinga, nu ook weer veel vrouwen helpen. Hoewel het voor Martin en voor mij de vierde maal is dat we naar Mafinga gaan, toch is er nog steeds een beetje een factor van het onbekende. Hoe zal het nu verlopen?

Gisterenavond nog een SMS gekregen van Mpiluka, de vrouw die vorig jaar mee de anesthesies verzorgde: Ze kijken alvast uit naar onze komst. En wij zijn er klaar voor.

Onze laatste dag zit erop.

We hebben vandaag nog enkele operaties gedaan. En zijn nu nog ons werk aan het afwerken. Standaardprocedures die we deze twee weken hebben gebruikt , hebben we op papier gezet zodat de mensen hier de komende tijd op een zelfde manier kunnen verderwerken. Ook

Onze beste groeten uit Mafinga. We stellen het allemaal goed hier.

 

Voorbije weekend werd er niet gewerkt in het ziekenhuis. Na een ronde bij de geopereerde patienten waren we vrij. Van deze gelegenheid hebben we gebruik gemaakt om een leuke uitstap te maken waarvan we echt genoten hebben.