Met de artsen hier in het CNPK gaat het samenwerken steeds beter en ook de verpleegkundigen komen me halen als ze met een opgenomen patiënt in de problemen raken. Voor verschillende klinische patiënten is het zoeken naar een redelijk evenwicht tussen psychotrope medicatie en de ongewenste bijeffecten daarvan, wat voornamelijk wordt veroorzaakt door onvoldoende keuze uit medicatie (wat zijn we thuis op dit punt verwend!) en onvoldoende verschillen in dosering per tablet of capsule. De artsen kennen wel de verschillende andere middelen uit hun theoretische scholing, maar hebben deze eenvoudigweg niet beschikbaar. Gevolg is dat de man met malaria wel somatisch verbetert nu, maar opnieuw zijn antipsychotische medicatie begint te weigeren.

Mijn werk verloopt hier in een prettige regelmaat nu. Het begeleiden bij de behandelingen als bedside teaching en de opleidingsuren wisselen elkaar af. We puzzelden over een man met malaria die agressief werd en later duidelijk psychotisch bleek. Hij weigerde behandeling. Het lukte de arts om hem rustig te krijgen, en hij kreeg een infuus voor zijn medicatie. Maar daarna daalde zijn bewustzijn. Hij had geen koorts meer en geen aanwijzingen voor het maligne neuroleptica syndroom. Na 2 dagen is hij weer helder en loopt zelfs al wat rond, maar hij heeft veel last van bijwerking van de neurolpetica. Dit blijft een onderwerp voor de scholingen: dosering van medicatie en kennis van alle vormen van de bijwerkingen.

Alweer een week in Bujumbura, waar ik net als anders hartelijk ben ontvangen.

In de kliniek van het Centre Neuro Psychiatrique de Kamenge is het heel erg druk. De nieuwe bijgebouwde kliniek is nu in gebruik voor de vrouwenafdelingen en de mannenafdelingen zitten bomvol. Ook de poliklinische patiënten zijn met velen. We lopen na de polikliniek dagelijks visite langs de klinische patiënten of we hebben multidisciplinaire patiëntenbesprekingen. De multidisciplinaire benadering begint nu goed te werken, dat is fijn te merken. Waar we nog wel veel aandacht aan moeten besteden zijn de aspecten van rehabilitatie, waar we eigenlijk al voor het ontslag uit de kliniek met de patiënt en met de familie over moeten praten.

15 en 16 maart 2011

13 maart 2011

Rustig weekend gehad, erg heet, formatie voor komende week vast voorbereid. Zondagmiddag met frère Hippolyte de Belgische collega's uitgezwaaid en 's avonds bij vrienden gegeten. Heel trots geluisterd via internet naar het live-radioverslag van de overwinning van de eerste divisie heren 8 waar mijn zoon deel van uitmaakt in de internationale roei-Vierkamp in Amsterdam. 's Avonds was er ongenadige regen zodat ik de vloer in mijn kamer helemaal leeg heb gemaakt voor de zekerheid, want ik ben hier wel eens ook binnen weggedreven.

14 maart 2011

11.03.2011

9 maart 2011

Op woensdag is de afdeling verslaving van het CNPK in Bujumbura dan geopend en ondanks de stakers was er veel belangstelling. Broeder Stockman, de Belgische ambassadeur en andere hoogwaardigheidsbekleders. Het was een feestelijk gebeuren dat door de tambourinairs werd opgeluisterd.
Later op de dag kon ik wat boodschappen doen. Toen op kraamvisite bij mijn oude bekende vrienden Cloëlle en Alexis, die een tweede kindje hebben gekregen, een heel mooi en zo te zien lief meisje.
's Avonds nog wat voorbereidend werk verricht voor Twagurumutima.
Het was een warme dag met eenmaal een korte maar hevige onweersbui met plenzende regen.

Met het mooie gefluit van vogels op de achtergrond overdenk ik hoe de intervisie/supervie bijeenkomst met de artsen uit het Grote Meren gebied in de afgelopen week ook voor ons leerzaam is geweest. Verder beseffen we weer hoe je altijd rekening moet houden bij de informatieoverdracht met het temperament van mensen in andere culturen. Hier betekent het dat je de dingen stap voor stap moet doornemen.

Gisterenochtend vroeg zag ik dat er in een zwembad iemand werd gedoopt. Heel bescheiden maar vriendelijke bijeenkomst was het.
Het seminarie begon op Mont Sion met zo'n 25 deelnemers uit het Grote Meren gebied. Ernest vertolkte de mogelijkheden van de flow chart en er werd goed gediscussieerd. Vandaag werd eerst geïnventariseerd hoe de kliniekrondes in de verschillende klinische settingen plaatsvinden, als vervolg op de eerdere bespreking met het team van het CNPK.

Na een voorspoedige vlucht via Nairobi, met veel extra kilo's kleding voor de kwetsbare patiënten in de heuvels, ben ik aangekomen in Bujumbura, waar de chauffeur van HealthNet TPO me al opwachtte. De stad is levendig als altijd, warm en vriendelijk. Op het nieuwe kantoor, dat nu wordt gedeeld met ZOA en Warchild, werd ik begroet door vele bekenden en maakte ik kennis met nieuwe medewerkers. Er wordt gewerkt aan de nieuwe projecten.