Na een paar bewolkte dagen weer een genadeloze zon, in de ochtend heerlijk, de patienten van de vrouwenafdeling gaan vroeg naar buiten om zich op te laten warmen. De ochtendronde wordt gedaan, blij te merken dat alle operatiepatienten het goed maken. Ook mama Nchawele, 54 jaar oud, ze is geopereerd aan een verzakking. Een van de weinige keren dat ik deze operatie hier hoef te doen, de vrouwen hebben hier veel steviger bekkenbodems dan onze Nederlandse vrouwen en waarschijnlijk ook de Belgische. Na de ronde volgen de consultaties, altijd samen met een Clinical Officer of een Assistant Medical Officer, vooral voor onderwijs. Hoe gemakkelijk is het voor mij om hier alleen de verloskunde en gynaecologie te doen terwijl zij van alle markten thuis moeten zijn.

Veel tweelingen worden ontdekt met echoscopie, een onmisbaar instrument, ook hier. De dokters hier thuis te laten geraken met het apparaat en de interpretatie van de beelden kost veel tijd en energie, hun interpretatie is gebrekkig, ook door de matige kennis van de anatomie. Toch zijn een paar artsen, die ik hier voor de 3e of 4e keer meemaak hierin aardig bedreven geraakt. Ook hun operatieve vaardigheid is duidelijk verbeterd, zeer positief dit te merken.

Ook bij Rehema wordt een tweelingzwangerschap vastgesteld, de duur van de zwangerschap is niet zeker, zoals dat zo vaak onzeker is en ook blijft tot de geboorte. Wel zeker is dat de bevalling niet lang op zich zal laten wachten. Het eerste kind ligt dwars en het zal een keizersnede moeten worden als de weeen beginnen, het advies is hier te blijven en de weeen af te wachten. Nee, ze wil eerst naar huis, vier uur achter op een ‘pikipiki’, bromfiets. Een paar dagen later meldt ze zich weer, geluk gehad.
Daarna komen 2 vrouwen gelijktijdig binnen. Moeder en dochter, twee zussen? Nee, twee vrouwen van dezelfde man, de een zwanger de ander met infertiliteit. Ze kunnen het goed samen vinden.

Ons onderkomen is weer als vanouds, een driepersoons guesthouse met als derde bewoner Owen, een Ierse tandarts. Een douche die vaak te warm is door de zonne-energie. We missen Karl en niet alleen om zijn kookkunst als we ‘s middags naar de markt waren geweest om ajuinen en groentjes te kopen. Mie vindt dat ze thuis al genoeg kookt en laat het afweten. Ook het eten bij de nonnen is weer voortreffelijk, on-Afrikaans. Afgelopen zondag als toetje kokoscake met ijs en hot custard !! Artsen zonder Vakantie ??? Hmmm, ook een beetje Artsen op Vakantie.