Met het mooie gefluit van vogels op de achtergrond overdenk ik hoe de intervisie/supervie bijeenkomst met de artsen uit het Grote Meren gebied in de afgelopen week ook voor ons leerzaam is geweest. Verder beseffen we weer hoe je altijd rekening moet houden bij de informatieoverdracht met het temperament van mensen in andere culturen. Hier betekent het dat je de dingen stap voor stap moet doornemen.

Voor mij is het bijzonder om te merken dat het werken met de artsen van een hoger niveau is dan ik gewend ben, omdat ik vroeger hoofdzakelijk met verpleegkundigen werkte. Dit is heel inspirerend! Caraes heeft een opleidingsstrategie uitgewerkt, die door Frank is gepresenteerd, waar goed gebruik van kan worden gemaakt.

Het CNPK heeft zo ongeveer 100 bedden en een drukke polikliniek, waar eerst 6 artsen werkten, maar nu 4. Met de chef-arts Jacqueline en de artsen Marie-Neige, Godelive en Cléophile hebben we goed contact.

Volgende week wordt de afdeling toxicomanie van het CNPK geopend, wat heel voorspoedig is als je beseft dat ik in oktober vorig jaar pas de eerste steenlegging hiervan heb bijgewoond. We verheugen ons op de feestelijkheden bij de opening. Komende week gaan we enthousiast door met onze werkzaamheden wat betreft behandelaspecten, informatieoverdracht en programmaontwikkeling.
De stapel kleding die ik bij me had is in dank aangenomen door de broeders van het CNPK, die goed weten welke kwetsbare mensen er het meest mee zijn geholpen.
Groet vanuit bewolkt maar warm Burundi!
 
Amy Besamusca - Ekelschot