Zo we zijn al terug thuis!

In Kananga hadden we geen goede internetverbinding zodat het bloggen onmogelijk werd ondanks onze wens om met dit modern communicatiemiddel te werken. In Kananga, en m.n. in het revalidatiecentrum, was er zelfs ook geen electriciteit of stomend water, laat staan internet.

In Tsikasji waar we opereerden en 's avonds verbleven, was alles er behalve een snelle internet verbinding.

Deze korte orthopedische missie van 10 dagen had vooral tot doel om het CRHP revalidatiecentrum te evalueren en te beoordelen als verdere locale partner. Hieromtrend waren we blij verrast dat de nieuwe directie al zeer veel verbeterd en geraliseerd had in de laatste 2 maand. Hierover zal verder met AZV overlegd worden.

Ten tweede was het een orthopedische missie waarin we meer dan 60 consultatie deden en 15 operaties op 1 week tijd. We denken dan ook dat we hard hebben kunnen werken en dit in een omgeving die voor Carl altijd veel te warm was...

Luc heeft veel klompvoetjes gegipst, corsetten aangelegd en spalken gegeven. Noel heeft veel patiënten kunnen opzetten, mobiliseren en instrueren, maar hij had terecht moeite om de kinesiste iets bij te leren. Hieraan zal structureel nog veel moeten veranderen.

De geopereerde gevallen waren allemaal zeer ver gevorderde klompvoeten of verschrikkelijk beeninfecties ( enorme sequestrers in veel te lang bestaande osteomyletitis gevallen). Allen hadden ze traditionele geneeskunde geprobeerd. Dit zegt iets over de mentaliteit maar misschien nog meer over de bereikbaarheid en betaalbaarheid van onze geneeskunde.

Terplaatse hadden we het aangename gezelschap en de steun van:

• Miya Dammans die ons operatiezaaltje prima heeft gevolgd.
• Pater Jacques Mevis die ons fier zijn centrum van CERDES heeft getoond.
• Het Belgische leger dat ons met vriendschap, medische hulp (voor de zieke Luc), bier en vervoer voor het team heeft verwend.

Ten derde hebben we het nieuwe operatiekwartier in Jukayi, opgericht door Kananga OK, kunnen overdragen aan de Broeders van Liefde. Dit hebben we gedaan mits goede condities af te spreken met de nieuwe directie en de finale afwerking aan hen over te laten (hopelijk met de verdere hulp van ons Belgisch leger). We danken natuurlijk nog eens graag al de donatoren die dit hebben mogelijk gemaakt.

Zaterdag keerden we terug naar Kinshasa waar we de vriendschap en gastvrijheid van Det en Frank Cuypers nog eens mochten ervaren.

Zondag werden we uitgenodigd op de residentie van de Belgische ambassadeur. Dhr Johan Swinnen en zijn sympathieke echtgenote hebben ons zeer gezellig ontvangen zodat we hebben kunnen napraten over AZV en onze missie.

Zo, jullie zullen het dus met dit enige verslag moeten doen... Dank voor ieders steun.

Wij genieten alvast nog na van al die glimlachen van de patiëntjes en de vriendschappen die we telkens beleven in Congo.

Luc, Noel en Carl