woensdag 17 maart.

Reeds heel de missie, maar vooral vandaag zijn we met onze gedachten en hart bij Feije en familie. We wachten in spanning op een telefoontje van het thuisfront...  Duimen maar!

Hier een vol operatieprogramma en veel bevallingen.  Eentje vorderde niet naar behoren. De uitdrijving stopt, de baby, tot aan de navel geboren, overlijdt. Er wordt gedacht aan een siamese tweeling maar het blijkt om een uitgebreide tumor te gaan ter hoogte van de onderrug. Jammer... Pole mama! 

Op materniteit wordt ook een baby opgenomen met spina bifida, een open ruggetje met ontzettend groot waterhoofd. Er kan niks worden gedaan. Enkel afwachten, wachten tot de baby sterft. Zuigen kan hij niet meer, slikken nog amper. Jammer... Pole mama!

Dergelijke zwangerschappen worden bij ons vroegtijdig onderschept bij echografische controle.

Ondanks, ben ik opgetogen en blij.  Net een vlotte stuitbevalling gedaan. :-) Een derde kind, binnengekomen en bevallen, alles volgens het boekje. Mooi! Een buitengewoon fijne ervaring. Best voor herhaling vatbaar. ;-)

Het regent en bliksemt hier hevig en ben bang dat de elektriciteit weer uitvalt. Ik sluit snel af en ga kijken op operatiezaal of ik Ben en Eise nog kan meehelpen.  Vast niet want Floris, Jart en Jan hebben er hun plaatsje gevonden en steken de handen uit de mouwen.

Tot volgende keer. 

Tanzaniaanse groetjes.

Mie en co.