We zijn op weg naar Cirriri waar we wachten op verder vervoer naar het ziekenhuis van Walungu. Ondertussen onderwerpen we de apotheek aan een grondige inspectie. De verantwoordelijken zijn afwezig en de enige aanwezige persoon is vriendelijk en coöperatief maar onbekwaam voor de job. Na lang aandringen daagt uiteindelijk een verantwoordelijke op maar ook zij vinden wij onbekwaam en niet coöperatief. Lijsten opmaken, stocks tellen  en wat bestellingen doen is hier de hoofdtaak, terwijl orde en netheid niet erg belangrijk  zijn. Ondanks alle lijsten blijkt uit enkele steekproeven dat ze niet echt weet wat ze in stock heeft. Ps. Hoofdverantwoordelijke met verlof .

De wijze van stockeren van de geneesmiddelen in de apotheek voor het publiek is niet alfabetisch maar wordt bepaald door de frequentie waarin de geneesmiddelen worden gevraagd. M.a.w. ze staan zo geschikt binnen handbereik zodat ze niet vaak van hun stoel zouden moet opstaan. Ik heb even moeite met mijn zelfbeheersing. Behoorlijk ontmoedigd vertrekken wij naar het ziekenhuis van Walungu voor een bezoek aan de apotheek. Zal het daar hetzelfde zijn?

NEEN! Tot onze grote opluchting is de apotheek daar een ruim lokaal waar alle geneesmiddelen mooi volgens  therapeutische groep en alfabetisch gerangschikt staan en naar Afrikaanse normen proper en personeel dat weet wat er in huis is. Overschot van het materiaal van de basislijsten, dat voor  de zendingen AZV wordt opgestuurd, staat netjes in de kast , endotracheale sondes,maag- en duodenumsondes ,afzuigcatheters, mayocanules , spinale naalden enz.

Een grote negatieve verrassing  staat ons echter te wachten: de productie eenheid van perfusieoplossingen. Ooit vele vele jaren geleden werd de eenheid opgestart om  aan de acute noden te voldoen. We verlangen geen Europese normen  maar ook hier hebben de mensen recht op hygiene en kwaliteit. Hier moet wat gebeuren! Probleem uitvoerig besproken met de hoofdgeneesheer.

In het guesthouse ontmoeten we de ploeg gynaecologie /hygiene. Ook zij zijn reeds vol van verhalen en emoties na hun tweede dag van hun eerste missie. De volgende morgen met Nadine bezoek aan de sterilisatie,hier is ook nog wat Aktie nodig. We proberen nog vlug langs de apotheek voor het publiek te gaan en helpen de assistenten om een beetje orde en netheid in te voeren. Overal een zwak punt! Wij delen onze resterende Franstalige compendia 2010 uit en krijgen een lijst namen mee want ze willen wel allemaal zo een mooi boekje .

Terug naar Bukavu een lange en vreselijk hobbelige weg! Vooral als je achteraan in de Jeep-ambulance  het traject moet ondergaan (Hugo)! Bernard dringt erop aan om samen een laatste inspectieronde te maken in de productieeenheid. Het verschil met onze eerste ronde is duidelijk merkbaar! Hier en daar sturen we nog wat bij en we hopen dat ze ook na ons vertrek verder in de goede richting  voort werken.

Totaal onverwacht verschijnt er bezoek van een Spaanse apothekeres die werkt voor een franse  organisatie AMI. Die organisatie is op zoek naar lokale producenten voor de aankoop van geneesmiddelen maar ze  moeten wel aan hun normen voldoen, vandaar een inspectie ter plaatse. De timing kon niet beter , Bernard heet ze van harte welkom, en we moeten weer mee op ronde. Besluit meer dan behoorlijk voor Afrika. Goed zo.

We bezoeken nog een apotheek van BDOM in de stad ,een centre de santé en een opslagplaats van de BDOM. Vanhier worden geneesmiddelen = schenkingen van allerlei NGO's  zoals GAVI en  USAID  verdeeld. De aankoop en verkoop van geneesmiddelen en materialen , de distributie van gratis geneesmiddelen voor TBC,AID, de gratis geneesmiddelen van NGO's zijn  materies waar we na 2 weken Congo nog steeds geen klare kijk op hebben. Dit moet nog verder onderzocht in Belgie.

We hebben veel gezien, we hebben veel gehoord, we hebben geprobeerd een kleine bijdrage te leveren aan de evolutie naar meer kwaliteit binnen ons vakgebied, maar dat onze opdracht niet af is, is overduidelijk. Thuis werken we verder. Beloofd!

Tot besluit van deze boeiende week ,maken we op aandringen van Maria , nog een ritje en trakteert Bernard ons op een afscheidsdrink in een paradijselijk oord aan het  prachtige Kivu-meer. Ook dit is Congo.

Maria, Bernard ,Luc en nog enkelen vergezellen ons tot aan de grens met Rwanda. Toch een emotioneel moment, We laten ze achter met hun vele zorgen en problemen en vertrekken naar Belgie, waar we, niettegenstaande er hier ook problemen zijn, baden in een zee van luxe. Bernard, Francine, Pierre, Nicolas,Justin,Désiré en vele anderen we vergeten jullie niet en indien mogelijk komen we  terug.

Met dank aan AZV .