Dit was mijn zevende missie en mijn derde in Kabgayi. De eerste alhier was in 2003, samen met Sarah. Dit was nu een missie met als doel: opleiding te geven in wondzorg en specifiek gericht op brandwonden. Ik evalueer ook de aangeleerde technieken door de jaren heen, en bekijk wat de noden zijn in de toekomst.

Het is leuk om terug te gaan naar een zelfde plaats want je kent de verpleegkundigen ter plaatse al, en je weet hoe het reilen en zeilen van het ziekenhuis is. Je wordt met open armen ontvangen. Zo kun je een paar dagen uitwinnen die je anders gebruikt om alles van het ziekenhuis en je dienst te ontdekken. Ik heb daarom snel al een bijscholing over correcte handhygiene kunnen geven op de afdeling heelkunde en spoedgevallen.

De brandwonden zijn hier indrukwekkend. Vele patienten zijn soms meer dan 50% verbrand. De drie grote oorzaken van brandwonden zijn: vallen in het vuur (epilepsiecrisis, slechtziendheid bij ouderen), kokend water en verhitte olie die gemorst worden. Die behandeling is van lange adem. Ik heb zelfs 2 patienten van mijn missie in november terug gevonden op de afdeling. Maar gelukkig is de genezing goed op weg. Spijtig genoeg is er geen plastisch chirurgie beschikbaar om huidgreffes te doen.

Wat plezier doet om te zien is dat er aandacht besteed wordt aan de kinetherapie. Deze verhindert dat de mensen met brandwonden ter hoogte van de gewrichten hun mobiliteit zouden verliezen door vergroeiingen van de huid.

Kennis geneest dus wel degelijk.Door de jaren heen, zie ik een positieve evolutie van de adviezen die AZV heeft gegeven aan het ziekenhuis.
Bijvoorbeeld, het gebruik van adequaat materiaal voor de brandwonden, het  uitvoeren van de verzorging volgens de aseptische regels.De steriele verzorging maw is verbeterd met de tijd. 

Dit is een zeer goede missie geweest en gezien de postieve impact van AZV, hoop ik dat de samenwerking met dit ziekenhuis verder gaat.