Om 6u15 liep de wekker af, zalig goed geslapen! Het licht en de slaapwakers hebben hun diest bewezen! Om 6u45 ontbeten, om 7u30 waren we in het ziekenhuis. We zijn gestart met de zaaltoer van OK-patiënten van gisteren. Het zag er allemaal vrij goed uit.
De 1ste ingreep was het verwijderen van een zeer grote schildklierkyste bij een 7-jarig kind. Dan hebben we een ovariële kyste (massa) verwijderd die 5 kg woog, onvoorstelbaar! De patiënt sprong bijna van de operatietafel van de pijn, ik vind het verschrikkelijk om de mensen zo te zien én te horen lijden, mensonwaardig! Er wordt geen enkele emotie door de verpleegkundigen en de dokters getoond...het hoort er gewoon bij. Van empathie hebben ze hier nog niet echt gehoord. Ook de omgang met mekaar, komt voor ons zeer bot over.

Er zijn trouwens weinige patiënten die frans praten, er wordt dan getolkt door de verpleegkundigen want zelfs de dokters spreken en verstaan hun taal (ngbwaka) niet. Daarna hebben we nog enkele gynecologische ingrepen gedaan. Vandaag hadden we op tijd gedaan, rond 16u30 maar de weergoden hadden het blijkbaar weer op ons gemund ! Ze hebben voor een jeep gezorgd om ons naar huis te brengen want de wegen waren in rivieren veranderd. Pas thuis rond 17u30. Normaal is er elektriciteit vanaf 18u dus stond ik al in de douche te wachten "tot het water uit de kraan zou komen". Vanavond waren we uitgenodigd bij Dr. Yves voor den diner en werden daar verwacht om 19u, wij wilden ons eerst nog allemaal douchen, nog snel langs het "internetcafé" om onze mails te checken. Het eten was zeer lekker, een vissoep met plaatselijke garnalen met erg veel "piments" in, gevolgd door varkensvlees met saka saka (maniokbladeren) en soort andijvie met gebakken bananen. Als dessert was het plattekaas met rietsuiker overgoten met mango-pompelmoessausje. Heel lekker en goed gesmaakt maar zowel de darmen van Barbera als de mijne deelden onze mening blijkbaar niet. Om 22u doodmoe in ons bed gekropen.