Als je je op de wegen van Tanzania begeeft, valt het op hoeveel mensen onderweg zijn. Er wordt nogal wat afgestapt,of het nu in de vroege morgend is,of tijdens de middaghitte of bij het vallen van de avond,er zijn steeds ontzettend veel mensen op stap. Je ziet vrouwen  heel elegant vanalles op hun hoofd dragen met of zonder hulp van 1 hand. Ze dragen emmers gevuld met water, schalen met fruit, vis, takkenbossen en op hun rug nog een babytje. Ook jonge meisjes zie je al vroeg vanalles op hun hoofd dragen en ook al heel vroeg sleuren ze hun zusje of broertje op hun ruggetje mee.

De fiets zie hier ook vrij veel, maar dit is dan weer meer een mannenkwestie. Buiten hun liefje, of vrouw compleet met 1 of 2 kinderen, vervoeren ze voor ons de onmogelijkste dingen het zijn meesters in het stapelen, kippen, geiten, tonnen, houten stokken van meters  lang, matrassen, kasten....en zo kan ik nog even doorgaan, het zijn concurrenten van onze verhuisfirma's. Als je aan fiets denkt,denk dan niet aan onze gesofistikeerde mountainbikes maar meer aan onze oude zware stevige fietsen zonder enige accesoires buiten de remmen. Denk niet aan een effen parcours maar denk aan een stoffig heuvelend landschap met rood los zand, denk niet aan een fris ideaal fietsweertje, maar denk aan een zinderende hitte met een allesverschroeiende zon, dan krijg je een beetje het beeld van wat fietsen hier betekent.

Dan heb je nog de 4X4's,die vrij snel al hotsend en botsend van links naar rechts over de weg slingeren.Ze kennen elke put en elke bult en willen die dan ook vermijden vandaar al dat geslinger. Je hoort ze van ver al toeterend aankomen om iedereen te verwittigen dat ze van de weg af moeten om ze door te laten,zowel de voetgangers als de fietsers belanden zo met hun hebben en houden in de naastgelegen bosjes terecht;maar niemand maakt daat een punt van. Opzij voor 'the king of the road'!