Er is nu een weekje voorbij.... heb al veel gezien, meegemaakt.... Al veel gelachen... ook gehuild... Ik zal proberen om te vertellen hoe het er hier op de materniteit aan toe gaat...

Er zijn 2 grote zalen, elk ongeveer een 20-tal bedden en als nodig matras in de gang.... met twee in bed... geen uitzondering...  De ene zaal is voor depatienten na een keizersnee, de andere zaal is voor de 'gewone' bevallingen EN de patienten die nog moeten bevallen...

De verloskamer is piepklein, er staan 2 'verlosbedden' met een houten muurtje tussen.... om naar tweede bed te gaan moeten aanstaande mama's eerste bed passeren... waar meestal wel iemand 'aan het bevallen' is....         Als de aanstaande mama's 'voelen' dat ze moeten bevallen komen ze gewoon naar de verloskamer... daar leggen ze dan zelf alles klaar en installeren ze zich.... grote platiek op de tafel, doek erover, grote soort waskom om nadien alle bebloedde doeken in te doen...

De manier van omgaan met de patienten is hier ook zo anders.... zo deed ik eens een bevalling, samen met de hoofdvroedvrouw.... De aanstaande mama was een heel jonge, heel smalle timide vrouw... was al een heel tijdje aan het meeduwen... doodmoe, helemaal bezweet.... Volgens de vroedvrouw duwde ze niet goed mee.... maar in plaats van wat ,support, te geven kreeg ze een 'slag' tegen haar benen en heel wat verwijten naar het hoofd geslingerd...  Uiteindelijk is het kindje geboren... mits wat spierkracht van mezelf... het kindje bleek in acynclitisme gezeten te hebben (hoofdje scheef, zodat het dus veel moeilijker is,grotere diameter) Toen ik dit zei tegen de vroedvrouw... dat dat dus de oorzaak was van moeilijke uitdrijving... ontkende ze dit helemaal... patient had niet goed geduwd!... Gelukkig stelden mama en baby het nadien wel goed....

Gisteren is er iets vreselijk gebeurd.... sinds vorige week was er een patient binnen met placenta previa (per toeval ontdekt) ...  Dit wil zeggen dat vaginaal bevallen onmogelijk is en er een grote kans bestaat dat patient bloedverlies krijgt... misschien TE veel bloedverlies.....   Volgens het 'moederboekje' was ze ongeveer 39 weken... aan de buik te zien zou dat inderdaad kunnen kloppen.... Toen ik de dokter vroeg of we misschien de baby konden laten geboren worden met een keizersnede... vond hij dat geen goed idee...?????   Toen ik gisteren dus terug op dienst kwam... na het weekend hoorde ik dat baby overleden was... dood...nog in de baarmoeder... terwijl een paar dagen geleden we een levend kind hadden kunnen hebben....

De vroedvrouwen, ook de dokters zijn hier heel lief, maar zijn niet altijd in staat om een situatie juis in te schatten. Ze leveren goed werk met de middelen die ze hebben... maar er is nog veel werk te doen hier.... teaching.... learning.... ook is niet altijd het nodige materiaal aanwezig... vorige week was er bijvoorbeeld geen ontsmetting op dienst... dus weden infuzen.... tja maar zo geprikt....

Het is hier hard, soms heel hard... maar heb ook al mooie dingen gezien. Vroedvrouwen zijn hier altijd goed gezind... altijd gaat alles goed.... geen stress.... ondaks drukte.... daar kunnen wij nog iets van leren... maar hoop dat ze hier ook iets van ons kunnen leren.... very slowly....