Onze beste groeten uit Mafinga. We stellen het allemaal goed hier.

Voorbije weekend werd er niet gewerkt in het ziekenhuis. Na een ronde bij de geopereerde patienten waren we vrij. Van deze gelegenheid hebben we gebruik gemaakt om een leuke uitstap te maken waarvan we echt genoten hebben.

Maandagmorgen zijn we dan terug gestart aan een vol programma in het Ditrict Hospital te Mafinga. Misschien is het wel eens goed om het ziekenhuis eens voor te stellen. Het is een staatsziekenhuis met een 130-tal bedden dat instaat voor de medische zorgen van het Mufindi-district. Dit district heeft 300 000 inwoners. Om hiervoor te kunnen zorgen zijn er 54 dispensaria en 6 healthcentra over het district verspreid. Patienten worden vanuit deze perfiere centra doorgestuurd naar Mafinga. De afstand van het verste dispensarium, Mogololo, is meer dan 80km wat soms wel poblemen geeft.

Onze dagen zijn volledig gevuld met gynaecologische operaties, Martin voert deze uit samen met Kibasa, een man die door de vorige missies al heel wat ervaring heeft opgedaan. De meeste operaties voeren  we uit onder spinale anesthesie , omdat de middelen nogal beperkt zijn: Een monitor met beperkte middelen en waarvan de metingen niet altijd heel juist zijn. De beschikbare medicaties zijn ook beperkt, zoals op de meeste missies. En een beademingstoestel is er helemaal niet beschikbaar.Gisteren deden we enkele patienten onder volledige narcose met intubatie en beademing. Het resultaat was wel dat we gedurende de hele operatie de patienten moesten manueel beademen. Gelukkig is Kaguo, een verpleegkundige die ook instaat voor anesthesie, een goede „balloneur“.

De meeste patienten lopen met hun pathologie al verschillende jaren rond, zodat deze ook veel meer uitgeproken is dan in Belgie.Denk maar aan de patiente die we vorige week opereerden van een baarmoeder die 4,7kg woog, De grootte was te vergelijken met een voldragen zwangerschap. Het zal voor haar wel een hele verlossing geweest zijn. Maar het meest schrijnende zijn wel de vrouwen met een vesicovaginale fistel, een verbinding tussen blaas en vagina, waardoor zij continu urine verliezen. Dit is meestal resultaat van een verwikkelde zwangerschap. Een niet vorderende arbeid die vastzit en door druk necrose veroorzaakt als die toestand te lang aanhoudt. Als dit voorvalt in een afgelegen gebied als Mogololo, waarvan de toegankelijkheid moeilijk is, dan heb je veel kans op deze verwikkeling. Het erge daaraan is dat, naast het ongemak, het verlies aan urine zorgt voor een enorme geurhinder. Het gevolg is dat deze , vaak jonge vrouwen worden verstoten en ze meestal ook nog door hun man worden verlaten. Ook als ze aan het wachten zijn voor de consultatie ze je ze appart zitten. Gelukkig  hebben we van dergelijke patienten de voorbije dagen al verschillende kunnen helpen , en opvallend genoeg, de meeste kwamen uit het verre Mogololo.

Mpiluka , de vrouw die samen met mij de anesthesies verzorgt , is nog steeds zeer enthousiast. Zij doet nu de spinale anesthesies bijna zoals de besten. Bovendien is zij enorm leergierig. Plezierig om met zo iemand te kunnen werken.

Voor vandaag zal ik het hierbij laten. Vele zonnige groeten nog uit Mafinga.