13 maart 2011

Rustig weekend gehad, erg heet, formatie voor komende week vast voorbereid. Zondagmiddag met frère Hippolyte de Belgische collega's uitgezwaaid en 's avonds bij vrienden gegeten. Heel trots geluisterd via internet naar het live-radioverslag van de overwinning van de eerste divisie heren 8 waar mijn zoon deel van uitmaakt in de internationale roei-Vierkamp in Amsterdam. 's Avonds was er ongenadige regen zodat ik de vloer in mijn kamer helemaal leeg heb gemaakt voor de zekerheid, want ik ben hier wel eens ook binnen weggedreven.

14 maart 2011

Vanochtend zoals overlegd met Hippolyte eerst naar de Congoleze ambassade, zonder succes want het duurt te lang om een visum te krijgen om de sociaal psychiatrische gerichte klinieken van dr. Moise in Goma en van dr. Eric en dr. Pontife in Bukavu te kunnen bezoeken. Naar Rwanda reizen voor eenzelfde soort bezoek aan dr. Xavier in Ndera of Kigali lijkt makkelijker, maar lukt ook niet op korte termijn. Dat is dan misschien iets voor een volgende missie, want het lijkt erg nuttig om in de Burundeze psychiatrische zorg het sociaal psychiatrische aspect met bijvoorbeeld een equipe mobile te realiseren. Continuïteit van zorg is er nu in feite niet, behalve via Twagurumutima, dat gelukkig een gesprek met de overheid gaat krijgen nu over mogelijk budget. Frère Hippolyte is er wel van overtuigd dat er naast de nu weer voor te bereiden decentrale ambulante zorg meer nodig is op sociaal psychiatrisch gebied. Hij gaat met het ministerie praten en doorpakken over de decentrale zorg in een aantal provincies.

Met Espérance, bij wie ik laat aankwam vanwege een lekke band van de taxi, aan het organigram verder gewerkt waar Véronique aan was begonnen. Speciaal aandacht besteed aan de positie van de artsen naar aanleiding van hun klachten van anderhalve week geleden. Ook een eenvoudig professioneel statuut en een communicatiestructuur uitgeschreven. Hippolyte was er enthousiast over en gaat het overnemen in het interne reglement van het CNPK, dus dat is een mooi resultaat!
Nog bezig geweest met een manische patiënte en wat is het jammer dat er geen acute service is voor mensen die vanuit Bubanza zijn komen lopen met een ernstig ontremde vrouw. Speciaal equipe is nodig, zie boven.
Eind middag in de nog steeds stromende regen met secretaresse Yvonne teruggereden, nadat vriendelijke bejaarde frère Augustin me wat te eten had gebracht. Yvonne ontpopt zich tot een betrokken en geëngageerde vrouw, heel bijzonder dit te merken. Je moet de mensen hier wel leren kennen!

Amy Besamusca - Ekelschot.