Het is hier best frisser dan de vorige jaren, wat natuurlijk aangenamer is om te slapen. 's Morgens of 's middags is er hier altijd een fikse tropische bui die voor flink wat afkoeling zorgt. Rond half vijf kunnen we altijd even in het zonnetje zitten na een dag opereren. Er zijn opvallend veel gehandicapte kinderen dit jaar: Downsyndroom, mentale retardatie door de bevalling,... het was best even schrikken!

Ze weten ons hier in ieder geval goed te vinden voor een ballon of een snoepje. Aan Lia: Felix, je favoriete kindje, heeft nog steeds zijn azv-t-shirt aan, weliswaar vreselijk smerig, waspoeder is er nog niet aan geweest, gecombineerd met het smerigste gips dat je je kan voorstellen. De foto krijg je nog te zien! Alles gaat hier zijn gangetje, ze doen hier allemaal goed hun best en wij ook natuurlijk! Tot later, Annemie, Ad en Elly.