Via de organisatie waar AZV mee samenwerkt in Mosango (Memisa) kregen wij een mail van Cyril: een jonge dynamische arts die ondanks zijn handicap hard bleef werken maar die nu dankzij AZV weer normaal kan lopen.

Ik wou jullie beide mails laten lezen omdat ze voor mij niet alleen een hart onder de riem zijn maar ook een bron van inspiratie:

Par le biais d'une organisation avec laquelle nous collaborons à Masongo (Memisa), nous avons reçu un mail de Cyrille. C'est un jeune et dynamique médecin qui continue de travailler dur malgré son handicap. Grâce à MSV, il peut maintenant à nouveau marcher normalement.

Je voudrai que vous lisiez ces deux mails parce qu'ils m'ont remonté le moral et parce qu'ils sont aussi une source d'inspiration:

Hallo allemaal,

Nu het internet werkt profiteer ik ervan nog een foto door te sturen van Dirk in actie. We zijn blij dat Dirk mee is! Hier geven verpleegkundigen de anesthesie en Dirk neemt bij elke operatie de tijd om uitleg te geven.

Dank je wel dirk!

Grtjs,

Lieve

Piet a emmené un de ses petits patients pour lui faire prendre un bol "d'air frais". Nous avons plâtré ses os du bassin. Il était en traitement et était couché pendant des semaines.

Piet heeft één van zijn patientjes meegenomen naar buiten om eens wat "frisse" lucht te nemen. We hebben bij dit jongetje een bekkenbeengips aangelegd, hij lag al weken in tractie.

De mama hebben we ook geopereerd, een fixateur externe geplaatst bij een open onderbeenfractuur. Ze zaten bovenop een grote vrachtwagen,overvolgeladen, en die is gekanteld.

Ondertussen al enkele dagen verder.

Elke morgen op weg naar het ziekenhuis ontmoeten we de familie van de patienten die vriendelijk "bonjour" zeggen. Ze brengen de nacht door rond de paviljoenen,zolang het zieke familielid opgenomen is blijven zij ook, soms maanden......Zij zijn degene die voor het eten zorgen en de patienten verzorgen.Sommigen komen van heel ver (soms 800 km)en hoopvol klampen ze ons aan om te helpen.

We hebben al héél erge situaties gezien, het is voor de meesten overleven in plaats van leven.Soms maakt het ons triestig, maar de hoop in de ogen van de congolezen geeft ons de energie om veel te doen.

Dinsdag 24 aug

Vandaag kunnen we eindelijk eens "bloggen", het internet werkte reeds enkele dagen niet meer, dan moet je enkel geduld hebben in Afrika.

Na een lange vermoeiende tocht uit Kinshasha met de jeep, volgeladen met materiaal en 9 personen, zijn we hartelijk onthaald door de zusters en de lokale bevolking.

Ondertussen zijn we al volop aan het werk, het is de eerste orthopedische missie en er werden heel wat patienten gezien door Piet,waarbij dan een selectie werd gemaakt voor de operaties.Er zijn schrijnende gevallen,ver gevorderde osteomyelitis bij jonge kinderen, femurfracturen die weken oud zijn,oude luxaties,open fracturen,ernstige wonden enz.....