Als jonge mama is het niet makkelijk de verhalen te lezen van een missie gynaecologie naar Tanzania. Het team maakte mooie foto's, vertelde heel wat succes verhalen maar vaak was het toch uitkijken naar 'goeie' dagen...Dagen waarop Eise, Karl en Mie geen babietjes en geen mama's moesten afgeven, dagen dat elke strijd werd gewonnen.

Nog een kleine greep uit de blog van Mie voor ik jullie laat genieten van de mooie beelden:

Een slechte dag: Faustin heeft de strijd opgegeven...

En tant que jeune mère, ce n'est guère facile de lire les récits que nous rapportent le team qui rentrent du mission gynécologique en Tanzanie. L'équipe a fait de belles photos, nous a rapporté des récits de succès mais aussi il y a eu des moments où les membres aspiraient à des jours meilleurs. Des jours où Eise, Karl et Mie ne devaient perdre ni un bébé ni une maman mais des jours où ils gagnaient le combat pour la vie.

Voici un bref extrait du blog de Mie avant que je ne vous laisse profiter des belles photos.

Un mauvais jour, Faustin a perdu le combat....

As a young mum it is not easy to read thise stories of a gynaecology mission to Tanzania. The team took some beautiful pictures, had many success stories to tell, but often they longed for ‘good’ days.. Days when Eise, Karl and Mie did not have to part with babies or their mothers, days that every battle was won.

Here is a small excerpt from Mie’s blog before the beautiful images:

A bad day: Faustin gave up...

toch een laatste werkdag

op de morning report was het ogenschijnlijk toch een normale werkdag, dus na de briefing van de opnames, de patientbesprekingen van de nachtverpleegkundigen en de planning voor de komende dag, had Eyse nog tijd voor zijn spreekbeurt over de millenium doelstellingen van de WHO te becommentarieren.  De maternele sterfte bedraagt wereldwijd 500.000 zwangere vrouwen waarvan de helft in de sub Sahara regio  .
Terwijl in onze contreien er bijna geenmoeders meer sterven !!

De verschillende oorzaken besprak hij en ook de redenen waarom de doelstellingen niet werden gehaald.

zoals ik gisteren meldde is dit vandaag misschien de allerlaatste werkdag voor de geplande operaties deze missie : om middernacht weten we of het morgen vrijdag een officiele werkdag is of niet. In ieder geval staan er al een paar urgenties gepland. Men is zich stilletjes aan het voorbereiden op het afscheid : suggesties worden gemaakt om materiaal en medicatie mee te brengen tijdens de volgende missie, details die ik er bijna ingepompt heb tijdens de vele theoritische en praktische lessen beginnen ze spontaan te memoriseren en er worden steeds nieuwe topics bovengehaald om eens grondig samen door te nemen , dit alles geeft me toch het gevoel dat het een weer een zeer nuttige missie was.

Goede middag vanuit het IT lokaal van het ziekenhuis

het is redelijk kalm vandaag, misschien is het morgen onze laatste grote werkdag, vrijdag kan het mogelijks een nationale feestdag zijn : de sterren bepalen morgenavond om middernacht of het een moslim feestdag is !

daarom heeft onze Maltese collega deze morgen heeft onze een  voordracht gegeven over hartinsufficientie en depressie, vrijdag ochtend is het immers normaal het wekelijkse wtenschappelijke uurtje.  Depressie is een wereldwijd probleem en komt ook in Afrika voor, behandeling is denk ik niet bestaande want de weinig opgeleide gezondheidswerkers zorden meestal ingeschakeld voor "nuttig medisch" werk en medicatie is meestal niet voorhanden.

Moeilijke start na het week-end : zaterdagavond was er namelijk de 'send off ' ceremony van een van de verpleegkundigen van het ziekenhuis waar we op uitgenodigd waren. Dit is een tijdrovende plechtigheid waar de toekomstige bruid de toelating vraagt aan de moeder om te mogen huwen. Vele stafleden van het ziekenhuis hadden deze morgen nog wat 'after party ' talk te doen.

Een taak die ik deze morgen nog moest doen was een inventaris maken van oud, versleten materiaal dat was opgestuurd door een donor : een oud anesthesietoestel van 45 j oud en een oud zuigtoestel investigeren en functioneel maken, naast pediater, infectioloog, biomedicus lijkt anesthesist veraf !

Donderdag 12 november 2009

Rebecca, epileptiepatient en ook pre-eclampsiepatient, is vandaag bevallen van een jongentje. 1900 gr. Hij doet het prima, weent onmiddellijk en wil zuigen. Ik zet hem een (meegebracht) mutsje op, lekker warm. Geen plaats meer in de incubator... dan maar een warmwaterzak, of twee.

10 november 2009

Vanmorgen ontferm ik me over Faustin. Een tien dagen oude baby, thuisbevalling,  die eergisteren werd binnengebracht met koorts en een moeilijke ademhaling. Diagnose : pneumonia.  Hij krijgt nu antibiotica, koortswerende middelen en ook antimalaria.  Ofschoon de kans klein is dat een besmette mug hem onmiddellijk na de geboorte reeds prikte. Maar, alles is mogelijk en dus wordt het zekere voor het onzekere genomen.  Namelijk,  iedereen met koorts krijgt hier Quinine.

Gisteren was zijn algemene toestand niet goed, maar dronk hij nog aan de borst. Vandaag, niet meer, en krijgt hij afgekolfde moedermelk via een maagsonde,.

7 november 2009

Goed aangekomen !  Heerlijk om weer Afrikaanse bodem te voelen !

Onderweg ontmoetten we Martin, Jan Pieter, Eef en Jef ;  het ander AZV-team dat ook naar Tanzania vertrok. Zij naar Mafinga, wij naar Makiungu.

Kilimanjaro-airport, in the middle of nowhere. Bij de pasportcontrole een hilarisch gebeuren. Mannen met witte jassen en maskers deelden formulieren uit i.v.m. de Mexicaanse griep. Toch maar best bij alle symptomen ‘no’ invullen.  Om te lachen, maar na zo’n lange vlucht niet echte funny, vertraging kan gemist worden.