Dag lieve sympathisanten allemaal,

Ik ben nog steeds een beetje schor en ik heb even gin zin meer in praten maar...wat een leuke ervaring zo op het vakantiesalon staan. Het is een groot verschil met een paar jaar geleden. Als je nu mensen aanspreekt zeggen ze vaak: "Ah maar ik ken jullie van Vitaya!". Of ze hoorden van ons in Koppen of zelfs op ATV. Zo is het veel makkelijker om even met mensen aan de praat te raken om het goede AZV nieuws te verspreiden. Zelfs op Radio 2 hadden ze van ons gehoord en wilden ze van ons een interview afnemen.

Internet is dit jaar een ramp... maar we blijven toch elke dag proberen! Papie, maak je geen zorgen hoor, alles is oké hier! Alleen maar moeilijke verbinding met Belgie blijkbaar.

Er blijft hier heel wat verwarring rond de opening van de nieuwe afdeling voor addicten. Herwig is al twee dagen zijn uiterste best aan het doen om de artsen en de psychologen psychotherapeutisch bij te scholen. Hij wordt telkens opnieuw met heel wat vragen bekogeld. Gisteren bleek dat hun voornaamste doelgroep voor de verslaafdenafdeling de rokers zijn :-) Haha! Een goed ideetje voor onze kliniek in België! Helaas hebben ze hier verder dan dat nog geen enkel idee hoe het er hier morgen aan toe zal gaan... Morgen is immers de officiële opening van de dienst.

Ik heb het Ernest beloofd - hier is zijn berichtje. Speciaal voor Bieke van AZV, die het hem naar het schijnt zo lief gevraagd heeft...

" De dankbaarheid en de glimlach nodigen mij altijd uit om naar Afrika te trekken. Ook nu weer ervaar ik in de Kivu-streek de wil om de situatie van de vele zieken te verbeteren. Hun wil om bij te scholen en zodoende de kwaltiteit van de zorg op eenhoger niveau te brengen is groot. AZV is hier daarom zeer gewaardeerd. De beloning is het dagelijkse plezier van de vele welgemeende particuliere uitingen van dankbaarheid. Ik wil meegaan in  het idee dat mensen ter plaatse zelf hun toekomst bepalen!" 

De staking bij de verpleging duurt verder... zeer vervelend voor de enkelingen die van België komen met een opdracht om hier opleiding te geven aan verpleegkundigen!

iedereen content hier... uitgezonderd de weergoden en de verpleegsters. Vandaag is er staking: de verpleegsters willen maar liefst 40% loonsverhoging. Onredelijk is mijn eerste gedacht maar als ik hoor dat een verpleegkundige hier 25 euro verdient, dan denk ik dat ik méér dan 40% zou vragen!

Wij zijn ongelooflijk vlot naar Bujumbura gereisd!  Net gepast aantal kilo’s in ons valiezen, vlot door de douane, niet te lang moeten wachten om in te checken… super!  Zelfs de vlucht leek minder lang te duren dan vorig jaar! Misschien is dat gelegen aan de voortdurende entertaining die we kregen. Met ons reisden immers een journalist en een fotograaf mee, die ons interviewden en – helaas – ook fotografeerden in de staat dat we waren. Ons haar niet meer netjes in de plooi en onze kleren wat verfomfaaid…  maar wel super enthousiast en vol spanning voor de missie die komt. Het relaas van dit interview zullen jullie binnenkort in Vacature kunnen lezen. 

terug in het koude Belgie... moe maar tevreden! Ik heb net mijn foto's gedownload en herbeleef elke dag opnieuw. Ik kan me nog levendig elke situatie en de vele blije gezichtjes voorstellen bij elke foto die ik bekijk. Tja, misschien betekent voor velen een missie met artsen zonder vakantie een flinke hap in je verlofdagen, maar zelfs het verste en duurste en meest fantastische kuur-of vakantieoord kan niet tegenover het gevoel gaan staan die je overhoudt na een geslaagde missie voor azv! Ik zie er nu al naar uit om volgend jaar opnieuw te vertrekken...

Back in cold Belgium... tired but satisfied! I have just downloaded my photos and I re-live each day anew. I can still vividly imagine every situation and the many happy faces on every picture that I view. Well, maybe those many missions with Medics Without Vacation mean a lot of leave days, but even the most remote and most expensive health or holiday resort cannot compare with the feeling that remains in you after a successful mission for MWV! I am already looking forward to going again next year...

Retour en Belgique et ses frimas... nous sommes fatigués mais super heureux. Je viens juste de télécharger mon appareil photo et je revis à nouveau chaque jour. A travers chaque photo, je peux encore comme si j'étais là, revivre chaque situation, revoir tous ces visages heureux des enfants.
Ah oui, pour beaucoup partir en mission avec MSV, c'est consacrer une partie importante de ses congés, mais même la plus fantastique destination ou la plus belle ville de cure ne pourra pas remplacer l'intensité du sentiment que vous conservez après avoir réalisé avec succès une mission de MSV. Je me fais déjà une joie de pouvoir repartir l'année prochaine.