4 februari: moeizame reis, met 2 u vertraging vertrokken wegens vrieskou. Onderweg tijdens de vlucht reanimatie van een patiënt met hartstilstand, dankzij onze efficiënte aanpak kon hij in Douala ontscheept worden, met dank en felicitaties van de SN crew. Bij aankomst in Kinshasa verloor Hugo bijna de pedalen, toen hij om onze instrumenten in te voeren de douanier moest betalen! Palaberen hielp niet, betalen wel! Welkom in Congo! Linda en Hugo

Vandaag, zoals trouwens elke dag stonden we on 8u stipt in het O.K. Niemand te bespeuren... Rond 9:30 kwamen druppelsgewijs het personeel toe, zowel anestesist als verpleegkundigen. Reden: het regende! Blijkt dat bij regen het openbaar vervoer niet functioneert. Eerste patientje had gegeten, dus uitstellen tot 13u. Tweede patiënt had geen preoperatieve controle, uiteindelijk hele voormidda gewacht... Dan: geen zuurstof! Opnieuw wachten op de man die een nieuwe bonbonne aanschakelde. Kalmte proberen te bewaren! Toch hebben we de tweee ingrepen tot een goed einde kunnen brengen. Hopelijk morgen beter!

Hugo en Linda

Via via kreeg ik een telefoontje met de vraag of ik wou spreken over mijn werk bij Artsen Zonder Vakantie op de Dag van de Vrijwilliger. Met geen al te hoge verwachtingen trok ik op 14 april naar het ICC (Internationaal Congres Centrum) in Gent waar ik op het programma stond tussen een heel aantal andere mensen die ook over hun vrijwilligerswerk kwamen spreken.

Met een tevreden gevoel zijn we weer in België geland, ook vertrouwde bodem. Inmiddels zijn de herinneringen wat verdwenen naar de achtergrond door drukke werkagenda's...ideaal tijdstip om de foto's boven te halen en een paar mooie beelden met jullie te delen.

We zijn nu al 3 dagen gestart. Alles was in St.Joseph piekfijn georganiseerd: patiënten geselecteerd, O.K.  in orde ( met airco, wat een luxe!).

Heel hartelijke ontvangst in de dienst en in het O.K. Probleem is enkel dat de patiënten zich maar steeds blijven aanbieden, en ons operatieprogramma reeds bomvol zit, incluis de zaterdag.

Op missie in Afrika kom je dagelijks toestanden tegen waartegen je machteloos bent! Je geraakt gewoon hiermee te leven, en tracht van je hart een steen te maken. Maar toch...

 

Ondertussen al goed geopereerd, en Guy is in het labo volop les aan het geven aan een geboeid publiek. Mama Linda is de opratieverpleegkundigen alle kneepjes van het vak aan het aanleren.

 

Eindelijk hebben we alle foto's verzameld en kunnen we onze ervaringen nog eens met jullie delen.

Wij denken terug aan onze missie met een heel tevreden gevoel maar toch liep niet alles zoals gepland. Het begon al op onze eerste dag, we kregen ook onze eerste verrassing: onze materialen waren zoek! Gelukkig waren ze een paar dagen later terrecht.

Maar er waren ook leuke verrassingen: de patiënten boden zich vlot aan, de medewerkers waren gemotiveerd en leergierig. En vol enthousiasme zijn we samen met het personeel met ingrepen begonnen. Met niets dan tevreden patiënten als resultaat: geen gezeur over de pijn of 'Wat duurde het lang eer ik aan de beurt kwam".

Afrika is nooit saai.

Dag allemaal,

we zijn veilig en wel terug thuis! Alles samen hebben we goed kunnen werken en hebben we onze missie met een goed gevoel kunnen afsluiten. Het was een boeiende en leerrijke ervaring voor beide partijen!

Hugo en Magda